Jak pomagał i leczył profesor Antoni Kępiński

Każdy kierunek psychiatrii ma w swoim tle jakąś filozofię, Kępiński wyróżnia się tym, że jest to dobra filozofia. Andrzej Kokoszka stara się patrzeć na Kępińskiego poprzez filozofię dialogu i obecne w tej filozofii pojęcie "spotkania". To niezły klucz. Ale nie jedyny. Wie on zresztą doskonale, jak ogromną rolę odgrywa u Kępińskiego aksjologia. Autor ma jasną świadomość dylematów, jakich dotyka. Postanowił pokazać wszystkie strony paradoksu Kępińskiego. W szkicowy sposób przedstawia jego doktrynę i jednocześnie pozwala mówić o człowieku zarówno współpracownikom, jak pacjentom.

Pytanie o metodę Wstęp Spotkanie lekarza z chorym według Kępińskiego - rekonstrukcja opisu Koncepcja terapii w dziełach Kępińskiego - psychiatria aksjologiczna Terapeutyczne podejście Kępińskiego w ocenie jego współpracowników Opublikowane wspomnienia pacjentów Kępińskiego Rozmowy o spotkaniach z Kępińskim Kępiński we wspomnieniach terapeutek jego pacjentów Najważniejsze cechy psychoterapeutycznego podejścia Kępińskiego: fenomen spotkania i wspólnoty Postscriptum. Próba rozwinięcia koncepcji Kępińskiego - korektywne przeżycie wartości Nota bibliograficzna Piśmiennictwo